รัฐบาลไทย(คณะรัฐมนตรี)

รัฐบาลไทย(คณะรัฐมนตรี)

• คณะรัฐมนตรีไทย ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันประเทศไทยมีคณะรัฐมนตรีทั้งหมด 59 คณะ ดังนี้
  ครม.ที่
  นายกรัฐมนตรี
  เริ่มวาระ
  สิ้นสุดวาระ
  ระยะเวลา
  สิ้นสุดลงโดย
  1.พระยามโนปกรณ์นิติธาดา(ก้อน หุตะสิงห์)
  28 มิถุนายน พ.ศ. 2475
  10 ธันวาคม พ.ศ. 2475
  165 วัน
  ประกาศใช้รัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2475
  2
  10 ธันวาคม พ.ศ. 2475
  1 เมษายน พ.ศ. 2476
  รัฐประหาร โดยพระราชกฤษฎีกา
  3
  1 เมษายน พ.ศ. 2476
  20 มิถุนายน พ.ศ. 2476
  ลาออก และรัฐประหาร (นำโดยพระยาพหลพลพยุหเสนา บังคับให้ลาออก)[1]
  4
  พลเอก พระยาพหลพลพยุหเสนา(พจน์ พหลโยธิน)
  20 มิถุนายน พ.ศ. 2476
  16 ธันวาคม พ.ศ. 2476
  ลาออก (เลือกตั้งทั่วไป)
  5
  16 ธันวาคม พ.ศ. 2476
  22 กันยายน พ.ศ. 2477
  ลาออก (สภาไม่อนุมัติสนธิสัญญาจำกัดยางของรัฐบาล)
  6
  22 กันยายน พ.ศ. 2477
  9 สิงหาคม พ.ศ. 2480
  ลาออก (กระทู้เรื่องขายที่ดินพระคลังข้างที่)
  7
  9 สิงหาคม พ.ศ. 2480
  21 ธันวาคม พ.ศ. 2480
  สภาครบวาระ (เลือกตั้งทั่วไป)
  8
  21 ธันวาคม พ.ศ. 2480
  16 ธันวาคม พ.ศ. 2481
  ยุบสภา[2] (เลือกตั้งทั่วไป)
  9
  จอมพล แปลก พิบูลสงคราม(หลวงพิบูลสงคราม (แปลก ขีตตะสังคะ))
  16 ธันวาคม พ.ศ. 2481
  7 มีนาคม พ.ศ. 2485
  ลาออก (เปลี่ยนแปลงคณะรัฐมนตรีให้เหมาะสม)
  10
  7 มีนาคม พ.ศ. 2485
  1 สิงหาคม พ.ศ. 2487
  ลาออก (สภาผู้แทนราษฎรไม่อนุมัติร่างพระราชบัญญัติ และพระราชกำหนด)
  11
  พันตรี ควง อภัยวงศ์หลวงโกวิทอภัยวงศ์
  1 สิงหาคม พ.ศ. 2487
  31 สิงหาคม พ.ศ. 2488
  ลาออก (สงครามโลกครั้งที่ 2 ได้สิ้นสุดลง)
  12
  นายทวี บุณยเกตุ
  31 สิงหาคม พ.ศ. 2488
  17 กันยายน พ.ศ. 2488
  17 วัน
  ลาออก (เปิดโอกาสให้ผู้ที่เหมาะสมเข้ามาแทน)
  13
  หม่อมราชวงศ์ เสนีย์ ปราโมช
  17 กันยายน พ.ศ. 2488
  31 มกราคม พ.ศ. 2489
  ยุบสภา (เลือกตั้งทั่วไป)
  14
  พันตรี ควง อภัยวงศ์หลวงโกวิทอภัยวงศ์
  31 มกราคม พ.ศ. 2489
  24 มีนาคม พ.ศ. 2489
  ลาออก (แพ้มติสภาที่เสนอพระราชบัญญัติที่รัฐบาลรับไม่ได้)
  15
  นายปรีดี พนมยงค์(หลวงประดิษฐ์มนูธรรม)
  24 มีนาคม พ.ศ. 2489
  11 มิถุนายน พ.ศ. 2489
  ประกาศใช้รัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2489 (เลือกตั้งทั่วไป)
  16
  11 มิถุนายน พ.ศ. 2489
  23 สิงหาคม พ.ศ. 2489
  ลาออก (ถูกใส่ความกรณีสวรรคตรัชกาลที่ 8)
  17
  พลเรือตรี ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์(หลวงธำรงนาวาสวัสดิ์)
  23 สิงหาคม พ.ศ. 2489
  30 พฤษภาคม พ.ศ. 2490
  ลาออก (หลังจากการอภิปรายทั่วไป 7 วัน 7 คืน)
  18
  30 พฤษภาคม พ.ศ. 2490
  8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490
  รัฐประหาร นำโดยจอมพล ผิน ชุณหะวัณ
  คณะทหารแห่งชาตินำโดย จอมพล ผิน ชุณหะวัณ
  8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490
  10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490
  3 วัน
  ประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับชั่วคราว พ.ศ. 2490 และแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีคนใหม่ [3]
  19
  พันตรี ควง อภัยวงศ์หลวงโกวิทอภัยวงศ์
  10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490
  21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491
  ลาออก (เป็นรัฐบาลรักษาการเพื่อจัดเลือกตั้งทั่วไป)
  20
  21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491
  8 เมษายน พ.ศ. 2491
  ลาออก (คณะรัฐประหารบังคับให้ลาออกภายใน 24 ชั่วโมง (รัฐประหารเงียบ))
  21
  จอมพล แปลก พิบูลสงคราม(หลวงพิบูลสงคราม (แปลก ขีตตะสังคะ))
  8 เมษายน พ.ศ. 2491
  25 มิถุนายน พ.ศ. 2492
  ประกาศใช้รัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2492 (เลือกตั้งทั่วไป)
  22
  25 มิถุนายน พ.ศ. 2492
  29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494
  คณะบริหารประเทศชั่วคราวประกาศใช้รัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2475 อีกครั้งหนึ่งไปพลางก่อน (รัฐประหารตนเอง)
  23
  29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494
  6 ธันวาคม พ.ศ. 2494
  มีการแต่งตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภทที่ 2 ขึ้นใหม่
  24
  6 ธันวาคม พ.ศ. 2494
  24 มีนาคม พ.ศ. 2495
  ประกาศใช้รัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2495 (เลือกตั้งทั่วไป)
  25
  24 มีนาคม พ.ศ. 2495
  21 มีนาคม พ.ศ. 2500
  สภาผู้แทนราษฎรครบวาระ (เลือกตั้งทั่วไป)
  26
  21 มีนาคม พ.ศ. 2500
  16 กันยายน พ.ศ. 2500
  รัฐประหาร นำโดยจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์
  คณะทหารนำโดยจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ในฐานะผู้รักษาพระนครฝ่ายทหาร[4]
  16 กันยายน พ.ศ. 2500
  21 กันยายน พ.ศ. 2500
  5 วัน
  แต่งตั้งนายกรัฐมนตรีคนใหม่ [5]
  27
  นายพจน์ สารสิน
  21 กันยายน พ.ศ. 2500
  1 มกราคม พ.ศ. 2501
  ลาออก (เลือกตั้งทั่วไป)
  28
  จอมพล ถนอม กิตติขจร
  1 มกราคม พ.ศ. 2501
  20 ตุลาคม พ.ศ. 2501
  ลาออกและรัฐประหาร นำโดยจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์
  คณะปฏิวัตินำโดยจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์
  20 ตุลาคม พ.ศ. 2501
  9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502
  ประกาศใช้ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พ.ศ. 2502 และแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีคนใหม่ [6]
  29
  จอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์
  9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502
  8 ธันวาคม พ.ศ. 2506
  นายกรัฐมนตรีถึงแก่อสัญกรรม
  30
  จอมพลถนอม กิตติขจร
  9 ธันวาคม พ.ศ. 2506
  7 มีนาคม พ.ศ. 2512
  ประกาศใช้รัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2511 (เลือกตั้งทั่วไป)
  31
  7 มีนาคม พ.ศ. 2512
  17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514
  รัฐประหาร โดยจอมพล ถนอม กิตติขจร (รัฐประหารตนเอง)
  คณะปฏิวัตินำโดยจอมพล ถนอม กิตติขจร
  18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514
  17 ธันวาคม พ.ศ. 2515
  ประกาศใช้ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พ.ศ. 2515 และแต่งตั้งนายกรัฐมนตรี [7]
  32
  จอมพล ถนอม กิตติขจร
  18 ธันวาคม พ.ศ. 2515
  14 ตุลาคม พ.ศ. 2516
  ลาออก (เกิดเหตุการณ์ 14 ตุลา)
  33
  นายสัญญา ธรรมศักดิ์
  14 ตุลาคม พ.ศ. 2516
  22 พฤษภาคม พ.ศ. 2517
  ลาออก (อ้างเหตุร่างรัฐธรรมนูญไม่เสร็จ)
  34
  27 พฤษภาคม พ.ศ. 2517
  15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518
  ประกาศใช้รัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2517 (เลือกตั้งทั่วไป)
  35
  หม่อมราชวงศ์ เสนีย์ ปราโมช
  15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518
  14 มีนาคม พ.ศ. 2518
  ไม่ได้รับความไว้วางใจ จากส.ส. ในการแถลงนโยบาย
  36
  พลตรี หม่อมราชวงศ์ คึกฤทธิ์ ปราโมช
  14 มีนาคม พ.ศ. 2518
  20 เมษายน พ.ศ. 2519
  ยุบสภา[8] (เลือกตั้งทั่วไป)
  37
  หม่อมราชวงศ์ เสนีย์ ปราโมช
  20 เมษายน พ.ศ. 2519
  25 กันยายน พ.ศ. 2519
  ลาออก (วิกฤตการณ์จอมพล ถนอม กลับประเทศเพื่ออุปสมบท)
  38
  25 กันยายน พ.ศ. 2519
  6 ตุลาคม พ.ศ. 2519
  11 วัน
  รัฐประหาร โดยพลเรือเอก สงัด ชลออยู่
  คณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดินนำโดย พลเรือเอก สงัด ชลออยู่
  6 ตุลาคม พ.ศ. 2519
  8 ตุลาคม พ.ศ. 2519
  2 วัน
  แต่งตั้งนายกรัฐมนตรีคนใหม่ และประกาศใช้รัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2519 เป็นผลให้คณะปฏิรูปฯ แปรสภาพเป็น สภาปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน
  39
  นายธานินทร์ กรัยวิเชียร
  8 ตุลาคม พ.ศ. 2519
  20 ตุลาคม พ.ศ. 2520
  รัฐประหาร โดยพลเรือเอก สงัด ชลออยู่
  คณะปฏิวัตินำโดย พลเรือเอก สงัด ชลออยู่
  20 ตุลาคม พ.ศ. 2520
  10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520
  1 เดือน
  ประกาศใช้ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พ.ศ. 2520 และแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีคนใหม่
  40
  พลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์
  11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520
  12 พฤษภาคม พ.ศ. 2522
  ประกาศใช้รัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2521 (เลือกตั้งทั่วไป)
  41
  12 พฤษภาคม พ.ศ. 2522
  3 มีนาคม พ.ศ. 2523
  ลาออก (วิกฤตการณ์น้ำมันและผู้ลี้ภัย)
  42
  พลเอก เปรม ติณสูลานนท์
  3 มีนาคม พ.ศ. 2523
  30 เมษายน พ.ศ. 2526
  ยุบสภา[9] (เลือกตั้งทั่วไป)
  43
  30 เมษายน พ.ศ. 2526
  5 สิงหาคม พ.ศ. 2529
  ยุบสภา[10] (เลือกตั้งทั่วไป)
  44
  5 สิงหาคม พ.ศ. 2529
  4 สิงหาคม พ.ศ. 2531
  ยุบสภา[11] (เลือกตั้งทั่วไป)
  45
  พลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ
  4 สิงหาคม พ.ศ. 2531
  9 ธันวาคม พ.ศ. 2533
  ลาออก แล้วจัดตั้งรัฐบาลใหม่
  46
  9 ธันวาคม พ.ศ. 2533
  23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534
  รัฐประหาร นำโดย พลเอก สุนทร คงสมพงษ์
  คณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ (รสช.)นำโดย พลเอก สุนทร คงสมพงษ์
  24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534
  1 มีนาคม พ.ศ. 2534
  5 วัน
  ประกาศใช้ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พ.ศ. 2534 และแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีคนใหม่
  47
  นายอานันท์ ปันยารชุน
  2 มีนาคม พ.ศ. 2534
  7 เมษายน พ.ศ. 2535
  ประกาศใช้รัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2534 (เลือกตั้งทั่วไป)
  48
  พลเอก สุจินดา คราประยูร
  7 เมษายน พ.ศ. 2535
  24 พฤษภาคม พ.ศ. 2535
  ลาออก (เกิดเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ)
  นายมีชัย ฤชุพันธุ์
  24 พฤษภาคม พ.ศ. 2535
  10 มิถุนายน พ.ศ. 2535
  49
  นายอานันท์ ปันยารชุน
  10 มิถุนายน พ.ศ. 2535
  23 กันยายน พ.ศ. 2535
  ยุบสภา[12] (เลือกตั้งทั่วไป)
  50
  นายชวน หลีกภัย
  23 กันยายน พ.ศ. 2535
  13 กรกฎาคม พ.ศ. 2538
  ยุบสภา[13] (เลือกตั้งทั่วไป)
  51
  นายบรรหาร ศิลปอาชา
  13 กรกฎาคม พ.ศ. 2538
  25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539
  ยุบสภา[14] (เลือกตั้งทั่วไป)
  52
  พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ
  25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539
  9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540
  ลาออก (วิกฤตการณ์เศรษฐกิจ)
  53
  นายชวน หลีกภัย
  9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540
  17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544
  ยุบสภา[15] (เลือกตั้งทั่วไป)
  54
  พันตำรวจโท ดร. ทักษิณ ชินวัตร
  17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544
  11 มีนาคม พ.ศ. 2548
  1461 วัน
  สภาฯ ครบวาระ 4 ปี
  55
  11 มีนาคม พ.ศ. 2548
  19 กันยายน พ.ศ. 2549
  ยุบสภาเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2549 มีการเลือกตั้งทั่วไปเมื่อ วันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2549 แต่ต่อมาถูกศาลพิพากษาให้การเลือกตั้งเป็นโมฆะ ต่อมาเกิด รัฐประหาร โดยพลเอก สนธิ บุญยรัตกลิน ระหว่างที่ ครม.รักษาการเพื่อรอการเลือกตั้งครั้งใหม่
  คณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยฯ (คปค.)นำโดยพลเอกสนธิ บุญยรัตกลิน
  19 กันยายน พ.ศ. 2549
  1 ตุลาคม พ.ศ. 2549
  12 วัน
  ประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับชั่วคราว พ.ศ. 2549 และแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีคนใหม่
  56
  พลเอก สุรยุทธ์ จุลานนท์
  1 ตุลาคม พ.ศ. 2549
  29 มกราคม พ.ศ. 2551
  486 วัน
  ประกาศใช้รัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2550 (เลือกตั้งทั่วไป)
  57
  นายสมัคร สุนทรเวช
  29 มกราคม พ.ศ. 2551
  9 กันยายน พ.ศ. 2551
  223 วัน
  ศาลรัฐธรรมนูญ ตัดสินให้พ้นจากตำแหน่ง เพราะกระทำการที่ขัดต่อรัฐธรรมนูญ[16]
  นายสมชาย วงศ์สวัสดิ์
  9 กันยายน พ.ศ. 2551
  18 กันยายน พ.ศ. 2551
  9 วัน
  58
  นายสมชาย วงศ์สวัสดิ์
  18 กันยายน พ.ศ. 2551
  2 ธันวาคม พ.ศ. 2551
  75 วัน
  ศาลรัฐธรรมนูญมีมติให้ยุบพรรคพลังประชาชนและตัดสิทธิ์ทางการเมืองของคณะกรรมการบริหารพรรคคนละ 5 ปี
  นายชวรัตน์ ชาญวีรกูล
  2 ธันวาคม พ.ศ. 2551
  17 ธันวาคม พ.ศ. 2551
  15 วัน
  59
  นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ
  17 ธันวาคม พ.ศ. 2551
  ปัจจุบัน